Blizna powstaje jako naprawa uszkodzenia sięgającego skóry właściwej. Jeśli w procesie gojenia powstaje za mało kolagenu, tworzy się blizna zanikowa — wklęsła, typowa dla następstw trądziku i ospy. Jeśli za dużo, powstaje blizna przerostowa, wypukła, ale ograniczona do obszaru pierwotnej rany.
Osobną kategorią jest bliznowiec, który przekracza granice pierwotnego uszkodzenia i rozrasta się na zdrową skórę. Ma silną skłonność rodzinną i tendencję do nawrotu, dlatego każdą procedurę w jego obrębie planuje się ostrożniej.
Blizny młodsze niż rok wciąż dojrzewają i mogą poprawić się samoistnie. Bliznowiec wymaga ostrożności przy każdej procedurze, ponieważ uraz może go pobudzić. Blizna, która swędzi, boli, twardnieje lub owrzadza się po latach, wymaga oceny lekarskiej.
Każdy zabieg poprzedza wywiad i badanie lekarskie. Czasem kończy się to tym, że go odradzamy.
Blizna nigdy nie odtwarza pierwotnej struktury skóry — włókna kolagenowe układają się w niej równolegle, zamiast tworzyć trójwymiarową sieć charakterystyczną dla zdrowej skóry, i to właśnie odpowiada za inny kolor, połysk i sztywność. W bliźnie nie odtwarzają się też przydatki: nie ma w niej mieszków włosowych ani gruczołów potowych, dlatego skóra w tym miejscu zachowuje się inaczej. Dojrzewanie trwa około roku, a blizna w tym czasie potrafi wyglądać gorzej, zanim zacznie wyglądać lepiej — to normalny przebieg, choć bywa źródłem niepotrzebnego niepokoju. Zabiegi działają, przerywając ten równoległy układ włókien i wymuszając kontrolowaną przebudowę; z tego powodu blizna świeższa odpowiada na leczenie lepiej niż wieloletnia.
Kontrolowane odparowanie mikrokolumn tkanki. Najsilniejsza metoda przebudowy skóry, z najdłuższą rekonwalescencją.
→Kontrolowane mikrouszkodzenia uruchamiające naprawę. Metoda o niskim ryzyku i krótkiej rekonwalescencji.
→Frakcyjna fala radiowa podawana przez mikroigły. Stymuluje odbudowę kolagenu w skórze właściwej bez uszkadzania naskórka.
→Lista nie jest rekomendacją. O wyborze decydujemy po ocenie skóry i wywiadzie lekarskim.
Zwykle po zakończeniu gojenia, ale przed pełnym dojrzeniem blizny. Blizny świeższe odpowiadają na leczenie lepiej. Przy bliznach po trądziku warto najpierw opanować chorobę.
Nie. Można znacząco poprawić jej wygląd — kolor, głębokość, teksturę — ale blizna pozostaje. Uczciwe określenie celu jest tu ważniejsze niż wybór metody.
Zwykle seria od trzech do sześciu, w odstępach kilkutygodniowych, zależnie od rodzaju i głębokości blizn.
Stosujemy znieczulenie miejscowe. Po zabiegu skóra bywa zaczerwieniona i obrzęknięta przez kilka dni.
Przynieś listę leków, listę suplementów i wyniki badań z ostatniego roku. Część zabiegów wymaga wcześniejszych badań krwi — wykonujemy je na miejscu.